Noordstation

I promise you (‘r) a miracle (2003)

Deze fries van 1.200 m2 toont ons een hedendaagse denkbeeldige en metaforische voorstelling van de multiculturele invloeden en verhoudingen in België op artistiek vlak. Doelstelling van Johan Muyle is het «afbeelden van zijn generatie». De compositie van de fresco's geschilderd op de straatmuren van het busstation, zijn geïnspireerd op het model van de klassieke compositieleer, namelijk een centraal onderwerp dat op de voorgrond treedt door toevoeging van andere protagonisten die terzijde worden afgebeeld. Een van de friezen roept het klassieke thema op van de onthoofde martelaar, een andere fries herinnert aan de parabel van de blinden. De rode draad is de belofte van een mirakel. De term «mirakel» moet worden begrepen in zijn niet-geestelijke betekenis, wat voor de kunstenaar betekent dat de mens zijn lot in handen neemt.
De disproportie tussen de landschappen die op de achtergrond zijn geschilderd en de portretten op de voorgrond, creëert een spel met contrasten van schaalgrootte. De personages die voor de ogen van voorbijgangers als reuzen lijken komen in het uitvergrote landschap over als lilliputters. De centrale muren van de composities zijn in kleur uitgevoerd en de uiteinden in zwart-wit. Zij refereren naar de fotografie en het ontstaan van de film. De mechanische beweging van de ogen van de portretten van acteur Benoit Poelvoorde en het spel met water worden ondersteund door een geluidsfragment. Anonieme stemmen laten in verschillende talen «Ik beloof je een mirakel» horen, die te midden van het gedonder van autobussen leven geven aan de woordloze intenties van de portretten en het kunstwerk een gedramatiseerde dimensie geven.